Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 1 Μαΐου 2017

Τα συνδικάτα δεν υπάρχουν πια

Γιώργος X. Παπασωτηρίου
Πρωτομαγιά. Ημέρα συνυφασμένη με τους αγώνες των εργαζομένων. Κάποτε, ο ταπεινωμένος και κατακερματισμένος εργαζόμενος έβρισκε την ισορροπία του, καταφεύγοντας στους οργανωμένους ομοίους του, στο σωματείο. Εκεί στο συνδικάτο και μέσα από τους αγώνες επανοικειοποιούνταν την απολεσθείσα αξιοπρέπειά του και έτσι μπορούσε να επανασυστήσει τον εαυτό του. Σήμερα, όμως, τα συνδικάτα δεν παίζουν το ρόλο της ανάκτησης του...

Κυριακή 30 Απριλίου 2017

Σικάγο 1η Μαΐου 1886. Αθήνα 2α Μαΐου 1893

Αγώνας των εργαζομένων για οκτάωρο, για καλύτερες συνθήκες εργασίας, ενάντια σε κάθε είδος εργασιακής δουλείας.
Οι αγώνες συνεχίστηκαν. 1911, 1936 Θεσσαλονίκη. Το αποτέλεσμα ότι θεωρείται πλέον κεκτημένο, ακόμη και συνταγματικά: 8ωρο, ασφάλιση, προστασία της εργασίας. Ή μήπως δεν...

Δευτέρα 9 Μαΐου 2016

Το Πάσχα της Πρωτομαγιάς από το 8ωρο στο 24ωρο. Της Ανδριανής Στράνη

Ξημέρωνε, παραμονή Πρωτομαγιάς και Πάσχα μαζί. Ο Αντώνης με δυσκολία προσπαθούσε να κρατήσει τα μάτια του ανοιχτά από την κόπωση της νυχτερινής βάρδιας στο μαγαζάκι της λεωφόρου του τρόμου.
Στα αφτιά του αντηχούσε καμπάνα πένθιμη, η φωνή του ιδιοκτήτη, την ίδια στιγμή που για τους άλλους χτυπούσε χαρούμενη σε αναστάσιμο ήχο. Αντώνη, τα μάτια σου δεκατέσσερα, γιατί με έχουν ληστέψει δύο φορές. Πώς γίνεται όμως ένας άνθρωπος να έχει δεκατέσσερα μάτια 24 ώρες ανοιχτά; Απελπισμένος, σκεφτόταν τα παιδιά του να κοιμούνται εδώ και έναν χρόνο μοναχά από τότε που έπιασε δουλειά διπλοβάρδια, απογευματινή και νυχτερινή, σε μαγαζί που δεν έκλεινε ποτέ. Με τα πολλά, και νιώθοντας να κινδυνεύει η...

Πέμπτη 30 Απριλίου 2015

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ - Γράφει ο Νίκος Μπουγιόπουλος


«Εμείς παραβήκαμε τους νόμους σας,για να δείξουμε στο λαό σε τι αποβλέπουν όλοι σας οι θεσμοί: στο να εγκαθιδρύσουν, στη χώρα αυτή, μία ολιγαρχία, όμοια της οποίας σε κτηνωδία, δεν υπάρχει πουθενά στη Γη!
 
Αν πιστεύετε ότι με το να μας κρεμάσετε θα εξουδετερώσετε το κίνημα των εργαζομένων, το κίνημα από το οποίο εκατομμύρια ανθρώπινα πλάσματα που
σέρνονται στη φτώχεια και στη μιζέρια, περιμένουν τη λύτρωσή τους -αν αυτή είναι η γνώμη σας- τότε κρεμάστε μας!

Εδώ θα ποδοπατήσετε μία μικρή σπίθα, εκεί όμως και πιο πέρα και απέναντι και γύρω μας παντού, θα ξεπεταχτούν οι φλόγες. Η
φωτιά είναι υπόγεια και δε θα μπορέσετε να τη σβήσετε...».