Γιώτα Ιωαννίδου*
Ήταν Σεπτέμβρης όπως τώρα… Με τη χλομάδα του Φθινόπωρου και το μισό γέλιο του Καλοκαιριού
Με ένα Μάη των καθηγητών που είχε γεννήσει ελπίδες και είχε οπισθοχωρήσει από το αβάσταχτο βάρος της πολιτικής ελαφρότητας, που έχουν ονομάσει εφικτό.
Η ελπίδα της αντίστασης, οδηγούσε ένα βήμα μετέωρο. Ένα βήμα που δεν...
Ήταν Σεπτέμβρης όπως τώρα… Με τη χλομάδα του Φθινόπωρου και το μισό γέλιο του Καλοκαιριού
Με ένα Μάη των καθηγητών που είχε γεννήσει ελπίδες και είχε οπισθοχωρήσει από το αβάσταχτο βάρος της πολιτικής ελαφρότητας, που έχουν ονομάσει εφικτό.
Η ελπίδα της αντίστασης, οδηγούσε ένα βήμα μετέωρο. Ένα βήμα που δεν...